Ciberbulling

Welcome my son, welcome to the machine

where have you been? It´s alright we know where you´ve been

you´ve been in the pipeline, filling in time

provided with toys and scouting for boys.

You bought a guitar to punish your ma,

and you didn´n like school you know you´re nobody´s fool.

Pink Floyd

(Ciberbulling)

Empezaba o 2º día do congreso. Ás 8 xa estabamos en pé e

almorzando xa que as 9 e media empezaban de novo as comunicacións.

Deste 2º día destacar a ponencia de Wim Bekkers, Director del Instituto Holandés de Clasificación de Material Audiovisual (Holanda). que nos falou sobre un sistema para clasificar o contido dos video xogos que se está convertir nun estándar.

Destacar tamén a ponencia de Sebastián Muriel de Red.es que intentou desdramatizar un pouco todas as cousas que levabamos escoitado.

A continuación empezaban as presentacións das comunidades autónomas sobre o que estaban a facer e a comunicación da 1ª dama de Santo Domingo e decidimos ir dar un paseo por Xixón que aínda non viramos de día.

Pola tarde, e despois de escoitar a unha polaca, a unha grega, a unha neozelandesa e a varios españoles e estando a piques de empezar a sesión de clausura decidimos coller o coche e volver para casa.

A experiencia foi moi positiva. O resto das comunicacións as que non fixen referencia están na páxina web do congreso por se alguén ten interese en miralas

Grooming

We don't need no education

We dont need no thought control

No dark sarcasm in the classroom

Teachers leave them kids alone

Hey! Teachers! Leave them kids alone!

All in all it's just another brick in the wall.

All in all you're just another brick in the wall

Pink Floyd

(Grooming)

Despois de comer, de pé, parecía que apetecía volver o Palacio de Congresos, acomodarse nunha

mullida butaca e relaxarse (sen roncar)

Non foi posible. Non sabiamos que lle tocaba falar á que se ía converter no punto máis forte do congreso. A ponencia marco a cargo de a cargo de Parry Aftab,

Directora executiva de Wiredsafety.org (EEUU). Unha estrela foi capaz de transmitirnos as cousas máis duras dun xeito coloquial e cercano (chegou a pedir pementos de Padrón que non picasen). Falounos da necesidade de que antes de publicar na rede calquera cousa valorasemos e, sobre todo, fixeramos valorar aos nosos alumnos e alumnas se o que estaban a publicar podía afectar a algunha das 5 P que propón para reflexionar:

• Posibles depredadores da rede. Xente que anda a caza de información ou que busca o xeito de chantaxear aos que publican fotos potencialmente comprometidas
• Policia. Non publicar nada que lle poda interesar á policia
• Profesores (ou directores) Non publiques nada que sexa ofensivo para eles (nada de grupos en facebook que se chamen "odio a ..."
• Pais e nais. Se tes medo de algo que vas publicar por se o ven os teus pais. Non o publiques
• Posibles empregadores. As fotos tan divertidas de fin de ano ou da cea de amigos, colgadas en Facebook ou en Tuenti, poden aparecer cando tes unha entrevista de traballo e perder todas as túas posibilidades de conseguilo

Comentounos casos reais de suicidios producidos polo ciberbulling pero todo sen pánico.

Un éxito

Sen parar empezou a seguinte mesa redonda. Responsabilidades e retos na protección do menor online.

Artemi Rallo Lombarte, Director da Axencia Española de Protección de Datos (España).

Natalia Martos Díaz, Responsable Xurídico de Tuenti (España).

Carmen González Madrid, Adxunta ao Defensor do Menor na Comunidade de Madrid (España).

Enrique Rodríguez Martín, Inspector Xefe da Brigada de Investigación Tecnolóxica do Cuerpo Nacional de Policia (España).

Desta mesa destacar o autobombo que se deu a representante de Tuenti (Tuenti é bo porque é español, Facebook malo) e sobre todo o sobrecolledora que foi a presentación que fixo o inspector de policia sobre a pornografía infantil e os abusos a menores.

Coffee break e de novo dentro para asistir a derradeira Master Class do día. Impartiuna Sangeet Bhullar Directora de WISE KIDS (Reino Unido) sobre as Ferramentas e Alfabetización dixital nun mundo 2.0.

Acabou as 8, levabamos dende as 9 da mañá metidos dentro dun palacio de congresos. Era hora de volver ao hotel e prepararnos para a fabada (só levabamos unha). A desta noite fómola tomar a La Galana. Moi boa o camareiro recomendounos ir tomar algo antes de ir para cama e fixemoslle caso

Sexting

How i wish, how i wish you were here

we´re just two lost souls

swimmingin a fish bow!

Year after year.

Running over the

same old ground.

Pink Floyd

Sexting, grooming, ciberbulling, safety, safety, safety. Seguridade, seguridade e máis seguridade.

Foron dous días onde o que máis escoitamos foi falar de seguridade e escoitar conceptos novos, polo menos para nós.

A viaxe ata Xixón foi agradable, rápida e tranquila. O tomtom levounos ata a porta do hotel e despois de descansar un pouco fomos cear ao Tierra Astur. Ben pero sen excesos.

Ao día seguinte e as 9 da mañá xa estabamos no recinto ferial a espera de empezar o congreso.

Despois das inauguracións institucionais por parte das autoridades locais e autonómicas empezou o congreso coa conferencia inaugural a cargo de Janice Richardson, Coordinadora de la Red INSAFE de la Comisión Europea y Asesora Senior de la red European Schoolnet. Esta ponente propuxo na súa conferencia a necesidade de empezar a alfabetizar ao alumnado a partir dos 4 anos. Ao mesmo tempo indicou que os profesores teñen mala información sobre a privacidade e engadiu que o bloqueo a Internet mediante o uso de filtros, non é a solución xa que como educadores, non podemos chegar onde queremos e os mozos din que ese non é o mundo real

Despois da parada para o café empezou a 1ª mesa redonda: Magnitude, percepción e evolución dos riscos a cargo de Pablo Perez San Jose, Director do Centro de Seguridade da Información (INTECO) (España). Centrou a súa exposición na diferencia de uso d internet entre os adultos e os nenos. Os adultos usan a Internet os nenos a viven. Pasan 14 horas á semana sen controis parentais

Gemma Martínez Fernández, membro do equipo español do proxecto europeo "EU Kids Online (España). Eukidsonline.net. Falounos sobre os usos e efectos da Internet na escola primaria. Entran en Internet antes de

saber escribir

Xabier Bring Cámara Interactive Generations (España).

Falounos dos xoves multitarefa e como se en pocos anos d

a pantalla familiar familiar á pantalla de bolsillo

Deborah Taylor Tate. Ex-comisaria da Comisión Federal de comunicacións dos Estados Unidos. Falounos dos dereitos dos nenos e das nenas e da ciberseguridade.

Chegou a hora de descansar un pouco e de participar no cocktail ofrecido pola organización. Abundante e ben servido. As 3 e media tocaba empezar de novo

Encontros PdB

Os pasados xoves 21  e venres 22 de maio tiveron lugar os 1º encontros de participantes no Proxecto Ponte dos Brozos.

Por 1ª vez e despois de anos de camiño, xuntámonos os participantes do PdB dos 3 centros, que quixeron ou que puideron, a escoitar o que están a facer os nosos compañeiros e compañeiras nas aulas dos seus respectivos centros. 

Foi unha experiencia moi satisfactoria e chea de emocións. 

Desde aquí darlle as grazas a Sebastià Capella e a Carme Barba pola súa ponencia "La Creación de Conocimiento con Herramientas web 2.0. El ejemplo de las Webquest" e, sobre todo, a Marga, Ángeles, Javier, Pilar e Carmen polas súas exposicións e por deixarse convencer

Cando dispoña dos arquivos coas presentacións e os videos das intervencións ireinas publicando

San Walabonso

Camiñan ao meu rente moitos homes.

Non os coñezo. Sonme estranos.

Pero ti, que te alcontras alá lonxe,

coma un irmau che falo

..............................................

se os nosos soños son igoales,

coma un irmau che falo.

Común temos a patria,

común a loita, ambos.

(Celso Emilio Ferreiro)

Corto e pego a entrada que aparecía na páxina web do Ceip San Walabonso

"Aquí yacen los restos del que fuera Centro TIC desde el año 2003.

La poca productividad de material didáctico por parte del profesorado y el bajo nivel de aprovechamiento por parte del alumnado parecen que han sido las causas del fatal desenlace.

Nada tuvo que ver el que ya no tengamos asistencia técnica para la reparación de los obsoletos equipos con 6 años. Nada tuvo que ver el nulo mantenimiento de la deficiente instalación eléctrica y de la deteriorada instalación de los cables de datos. Nada tuvo que ver la pésima conexión que le proporcionaba IBERBANDA.

Se mantuvo como pudo gracias a los esfuerzos del CAU-TIC y del CGA por reanimarlo, pero al final se murió.

Ante esta situación de abandono (ni el ISE, ni la Delegación, ni la Consejería quieren saber nada de nosotros) el pobre se murió.

Toda la comunidad educativa de este centro ruega una oración por su alma.

R.I.P.

RequiescanTICpace."

Ánimo Ana, ánimo Beatriz, ánimo Toñi, ánimo Manolo e ánimo Fernando
O Ceip San Walabonso somos todos

Xa van 3 anos...

... desde que fomos a Morelia. Sobre todo para Marica, Montse, Mª Jesús, Jose Carlos e Xesús, este agasallo

Dices que ya no me quieres

Que tienes nuevos amores

Cuando te sientas solita

Chiquita no mas no llores.......
Si ya no me quieres ver

Para que lo andas contando

No te vayas a quedar como campana sonando.......
En medio de un hormiguero te voy a dejar sentada

A ver que carita pones cuando estes bien picoteada

Me hiciste llorar me hiciste sufrir

Piquete de hormiga tendras que sentir.........
Que desgracia de mi suerte

Que poca fue mi fortuna

Cada vez que vengo a verte

Hay un buey en la laguna......
En medio de un huizachito

Hizo su nido un conejo

Quisiste jugar conmigo y te puse el aparejo......
En medio de un hormiguero te voy a dejar sentada

A ver que carita pones cuando estes bien picoteada

Me hiciste sufrir me hiciste llorar

Piquete de hormiga tendras que sentir...........

El coyote y su banda. Piquetes de hormigas

Matina 18. Visita a unha escola 3-6. Faber

Che queste disegno?

Disegno tutti i colori

(Giovanni, 4 anos)

Queriamos visitar unha escola que traballase de xeito especial coa tecnoloxía. Falamos con Koldo, falamos con Alfredo, falamos con Maddalena. A mellor era a 8 de marzo. Xa estaban todas as prazas ocupadas para visitar esta escola. Conseguimos que nos deixasen visitalo a dous. Iamos Montse e máis eu. Ata agora sempre había 3 autobuses Miramos os carteis de dous dos autobuses e non aparecia este colexio, logo por exclusión tiña que ser o terceiro. Pois non. Esta mañá había 4 buses. Demonos conta nada másis arrincar. Non lle poidemos facer nada. Tiñamos que visitar un dos dous aos que ía este autobús.

Eliximos visitar a cooperativa Faber. Fundada no ano 1999
Xorde a partir duns cursos de formacion de Reggio Children
Esta non era unha escola municipal senón que é unha cooperativa concertada polo concello. Prodúcese a colaboración entre o público(concello) o privado (cooperativa) e o privado social (Reggio Children). O control e a formacion lévase a cabo por parte de Reggio Children
A escola non era un centro creado para ser escola senón que se aproveitou unha mansión, Vila San Justo, de estilo liberty de metade 1800. Ten 3 pisos, un xardin moi grande, un lago feito dun bebedeiro dos cabalos. O atelier está no faiado. Neste hai un Pc con escaner

Nas aulas hai un pc en cada unha. Debuxan usando o Paint. Das cousas que máis nos chaman a atención e a utizacion da luz. Usan o retroproxector para facer diversas composicions visuais.
Nas aulas todo é reciclado e todo está ordenado. Hai multitude de estanterías e caixiñas. En vez de arquivadores usan blocks de follas de plástico para gardar os traballos dos nenos.
Nesta aula están a facer un proxecto que ten como base a ponte de Calatrava que hai sobre a autoestrada en Reggio Emilia. Teñen música ambiental. Este proxecto saiu da visita dos nenos cando inauguraron a ponte. Debuxana, e despois intentan reproducila cos diferentes materiais que hai no mini atelier da súa clase.
Mentres tanto no atelier hai 7 nenos de diferentes idades. Pintan, xogan con pezas, proxectan imaxes desde o pc. Mesas de luz omniprentes. Estes 7 nenos están a cargo da atelierista.
Usan camisetas enormes para pintar coa tinta china. Non teñen mandilón.
Nas clases, 26 nenos, 3 mestras xa que hai un neno con N.E.E. todo é actividade: tinta china, rotulador, acuarela, construccións. Estan tentando reproducir un castelo modelo alpino. Cun proxector de diapositivas proxectan o castelo sobre a parede os alumnos que están nesta estancia, recortan, pintan no pc, reproducenno usando materiais que teñen na aula. No mini ateluer modelan con creta (barro).
Ricardo pide ver a pda e fai estoupar unhas cantas bolas.
Cada clase consta de 4 estancias comunicadas entre si e cun servicio na mesma aula. As mestras levan rexistro de todo o que fan.
Noutra aula, 5 anos, a tenda está aberta, unha nena co delantal fai a comida, no mini atelier seguen co proxecto da ponte. Outros usan rolos de papel para levantar torres. Levan control de todo o que fan nos talleres . Giovanni pinta no caballete e canta. Está feliz. Debuxa tutti i colori. A súa colega, Sara, polo outro lado do caballete fai unha paisaxe preciosa
Saio ao xardín. Algúns nenos saen a xogar. Os nenos ao futbol, as nenas aos columpios. Sen comentarios. Un dos futbolistas non solta un dinosaurio
Chega o momento de poñer en común todo o que vimos e de facer as preguntas necesarias sobre o que non comprendimos, disfrutando dun aperitivo que nos preparou a encargada da cucina.
Sobre os atelierista informaronnos de que teñen unha formacion distinta a dos nmestres, mais artistica. Non ensina tecnica pictórica ningunha acompaña aos nenos na súa aprendizaxe. O atelier non é un laboratorio. Toda a escola e un laboratorio.
Datos para reflexionar: Horario laboral. 33 horas semanais de docencia e 5 de coordinación. Total 38 horas semanais. Sen comentarios.

Pomeriggio 17. Visita ao Nidi de Alice

"Pero eu non quero estar entre os tolos- sinalou Alicia-

Oh! pero non podes evitalo- replicou o gato-

Aquí todos estamos tolos, eu estou tolo, ti estas tola-

Como sabes que estou tola?- preguntou Alicia-

Debes estalo, para estar aquí-".

Alicia no pais das marabillas. Lewis Carroll

Nomes sonoros. Alice, Arcobaleno (Il giorno del arco, del arcobaleno... lembrades a Nicola di Bari?), Bellelli, Rodari, Sole, Maramotti. Apontámonos para ir visitar Alice.

Colle o nome do libro de Lewis Carroll. Representa a unha nena aberta ao mundo con moita creatividade que lle atribuen aos nenos. A escola ten un entorno que se convirte noutro educador máis.

A escola fundouse no ano 1978. Pertence a rede de escolas municipais e está perfectamente adaptada para ser unha escola infantil.
Ten 4 clases para 70 nenos e nenas de 6 ata 36 meses
As secciones están situadas circularmente arredor da praza central. Zonas comunitarias ben visibles. No centro está o atelier (obradoiro) base. Hai 3 mini atelier máis para que traballen o debuxo, a musica, e outro para materiais naturais
Grande sorpresa. O edificio esta cheo de materiais considerados perigosos a disposicion dos nenos e as nenas. Pezas metalicas, legos, contas minúsculas. Con todo este material o alumnado vai facendo as súas construccións.
Usan tamén materiais naturais que veñen dos arredores da escola, de casa ou de Remida (Rei Midas, centro de reciclaxe), materiais reciclados de formas alucinantes.
Organizacion diaria:
As 9 fan unha asamblea onde comparten froita, despois conto ou lectura. Os nenos poden contar cousas.
As 10 traballo en pequeno grupo. No atelier traballan 3 grupos da mesma edade. Un traballa con tinta china, outro pinta nun caballete e outro nunha mesa de luz. Grande descubrimento o das mesas de luz, e o da utilización da luz en diferentes momentos. A mesa de luz é unha mesa baixa que ten de tableiro un tableiro translucido, debaixo deste hai un foco de luz fría que permite unhas proxeccións e unhas composicións diferentes a calquera outras

Cóntannos (non sei se crelo) que teñen ata un proxecto para os lactantes. Din que traballan con eles a polisensibilidade
Danlle información diaria as familias tanto da aprendizaxe como das circunstancias que foron sucedendo ao longo do día.

Os materiais vanse renovando cada pouco e segundo o proxecto que estén a realizar
La nostra pedagogista Anna reñiu por sacar fotos. Algo bastante incomprensible. Pódese admitir que se solicite que non se saquen fotos dos nenos e das nenas, pero nunha época onde os dereitos de autor están en discusión, onde Internet pon todo, ou case, ao alcance de todos, onde as licencias de Creative Commons están en auxe, resulta un pouco ridículo que se pretenda evitar que se fotografíen modelos de inodoros como o que aparece na foto que acompaña este texto.

Matina do 17. Despois do café

Cattivo odore,

ma l'esperimento è bello

Despois do espresso ou do capuccino preséntannos un proxecto sobre o perfume que abarca todo o cotiá e rotinario.
Como axudar os adultos?. Os nenos necesitan de continuar o traballo e coñecer as reglas. A dilatacion no tempo é un bo método. A 1ª frustracción cando pensan que xa teñen o perfume é que non cheira a rosas, conseguiran que ulise a setas. "Cheira mal, pero o experimento é bonito". A avaliacion sae dos alumnos. Constrúese do dialogo entre adultos e nenos. Prodúcese unha tension que permite construir o conocimiento.
Refán o experimento. Ata conseguir o éxito
Os adultos tentan desenrolar esto. Preguntanlles e forzannos a que expliquen como o fixeron para que os alumnos doutras aulas podan levar a cabo esta experiencia. Obligan a construir unha narracion para explicar aos outros. Pasan de ter un experiencia a ter dúas: facer e narrar.
Os nenos tratan de documentar a súa experiencia e serve para crear memoria, teoría e consciencia. Acaban por facer un libro. Utilizan escritura, debuxos e fotografias.
Os nenos doutras aulas conseguen facer o perfume . Os nenos quedan extrañados de que os outros o poidan facer.

Matina intensa. Chea de experiencias aprobeitables. Imos comer (pizza). POla tarde toca visitar a 1ª escola.

Introducción ao contexto de Reggio Emilia. Matina 17 de marzo

Sete e cuarto da mañá sona o despertador. Quedaran en espertarnos desde a recepción. Pero non. Menos mal que os móbiles fallan pouco. Só levabamos 4 horas de sono e xa estabamos dispostos a o que fixera falta. Ás 8 e media da mañá tiñamos que estar na Caserna Zucchi para coller os buses que ían levarnos ata o Centro Internazionale Loris Malaguzzi.

Os buseros, como todos os de Italia, espectaculares. Non había bache que evitase nin frenada que non fose un frenazo brusco. As miñas hernias se resentían.As nove da mañá empezamos. 200 persoas de todo o estado. Bastantes galegos. Responsables das Galescolas, xente da guardería da USC, de Oleiros de A Coruña e nós.

Algo deben de ter estas escolas para que duascentas persoas de todo o estado renuncien a parte das súas vacacións para coñecer outras escolas, outros nenos e nenas.

A primeira conferencia impartea Maddalena Tedeschi. "Pedagogista" coordina algunhas das escolas de Reggio.

A experiencia de Reggio céntrase na etapa 0-6 anos 0-3 nos Nidos e 3-6 nas escolas infantís. Están intentando experimentar na escola primaria. Ela coordina 4 escolas primaria.Parten dunha idea comunitaria e dunha pedagogia inclusiva. Pretenden facer as escolas visibles e esta será unha das ideas forza Porque nace esta experiencia en Reggio Emilia?Porque xa existía un tecido social cooperativo e prodúcese unha alianza social e politica mesturado e galvanizado por unha figura como a de Loris Malaguzzi. Reggio non quere ser modelo de nada, pero producir documentacion é o ADN da experiencia de Reggio. Valoran o proxecto cando llo contan aos outrosA narración que fan os nenos, os mestres e os pais do que fan e do que ven é o que fai visible e exportable o modelo de Reggio. Non existe un único modelo en Reggio Emilia. Loris Malaguzzi non é a unica referencia pedagóxica. Basean a súa práctica en xente como Freinet, Decroly e Montessori. Primeira sorpresa. Reggio é hibrido. Non ten só un enfoque constructivista aínda que este enfoque é fundamental no seu modelo. Fanse a pregunta de cal debe ser o rol das escolas de hoxe. Fundaméntanse na potencialidade costructiva do ser humano. Pensan nun neno nunca pasivo. Nenos dotados de potencialidade, productores. Teñen unha imaxe do neno como suxeito cultural.

O profesorado que imparte docencia nestas escolas son actualmente licenciados en formacion primaria.

En ed.infantil 3-6 hai 3 aulas homoxéneas por idade. Traballan 2 mestres para 26 nenos e nenas máis un atelierista. En cada clase no que exista un alumno ou alumna con NEE, hai un mestre mais.

Toca estirar as pernas e tomar o café (espresso, graze) coas pastas que nos teñen preparado